Zomer 2017: dagtocht 9 Φαράγγι Σαμαριάς (dag 7)

Vandaag stond de tocht der tochten voor ons op de planning. We gaan de Samariakloof overwinnen….

Om 7u40 zou de bus ons op komen halen, maar deze kwam helemaal vanuit het oosten en kwam met een vertraging van 20minuten aan. Geen probleem natuurlijk. Plekje zoeken en onderweg vertelde de gids nog van alles over de dorpen steden en streken waar we reden. Door de bergen heen, haarspeldbochten enz… maar wat een uitzicht wow. Even rond 10u ergens gestopt om de laatste proviant in te kunnen slaan en snel weer door. Half 11 kwamen we bij de kloof aan.


Om kwart voor 11 gingen we aan de afdaling beginnen, vol goede moed gingen we weg. Wat was het machtig mooi daar zeg. De 1e kilometer ging voorspoedig, de 2de eigenlijk ook wel. We waren niet de langzaamste van onze groep en als we zo bleven lopen kwamen we optijd door het voormalige dorp Samaria, zodat we wisten dat we de boot aan het einde konden halen.


Even na het 2km punt viel het noodlot ons ten deel… ik gleed weg op een steen maar kon me nog net staande houden. Kan gebeuren natuurlijk… en weer door. Paar meter verder, liep een stukje achter Jolanda, ging ik wederom onderuit, nu omdat ik door mn enkel ging, en ging toen hard naar de grond. Maar goed we hoefde nog maar 14km dus we moesten door…. ja helaas, mn tempo werd zo laag doordat ik mn rechtervoet niet goed kon gebruiken dat ik ging rekenen, in dit tempo zouden we niet optijd in of door het dorp zijn….. bij het 3km punt met de gids besproken en die had zo iets van, laat maar zien, dikke rode enkel…. zij vond het niet slim om door te gaan zeker ook omdat wij zoiets hadden van dit werkt niet. Gelukkig had zijn steunkousen in div maten mee, dus er werd een passende gezocht en die ging om de enkel, weer in mn sok en schoen… en toen… terug naar boven. 3 km voor niks gedaan eigenlijk.

Ik mocht plaatsnemen op het muildier om mn enkel te ontzien. Geloof me dat is verre van comfortabel. Kort na ons kwamen er nog 2 mensen aan bij 3km punt die te horen kregen dat hun tempo te laag was om door te kunnen, zij keerde gelijk om. Wij wachten op de parkwachter met zn muildier , en na ff klunzen zat ik er op (arm 🐎🐴)

Jolanda liep eerst nog mee maar het tempo van de wachter en het dier was te hoog, de route is terug tig keer zwaarder dan heen, dus jo ging verder op eigen tempo. Na 5 kwartier kwamen we boven en was de tocht voorbij… de parkwachter had gezegd dat het een uur langer zou duren voordat jo boven was. Dat klopte precies.

Halverwege waren we de 2 andere mensen tegengekomen, jolan had hun ook nog ingehaald. 20min later waren ook hun uit de kloof. De gids had verteld dat er om 13u30 een lijnbus van het park naar Chania zou gaan, die zouden we makkelijk halen…. nou niet dus ik kwam om 13u45 uit de kloof. Uiteindelijk hebben we om 15u een taxi laten bestellen, aangezien mijn grieks net zo goed is als het engels van die grieken, hebben we hier Laura van de reisleiding ff ingeschakeld. Via via werd het geregeld en om 16u15 hadden we een taxi naar het busstation van Chania. De kosten werden gedeeld tussen ons dus het was betaalbaar.

Onderweg hadden we nog wat last van mobiele blokkades op de weg 😃met een hoop getoeter gingen ze heel langzaam van de weg de gekken….

Even 17u15 werden we afgezet bij het busstation van chania, vandaar zouden onze wegen scheiden. Wij moesten de bus naar Rethymnon hebben en de andere mensen naar Heraklion en vandaar nog verder zelfs.

Gelukkig hadden we de regionale bus van 17u30… en de haltes van de bus liggen niet in de dorpjes maar langs de nationale weg waar die overhwen rijdt. Met een goed uur waren we op het busstation van Rethymnon. Nog 1 etappe, de taxi naar het  hotel. De taxistandplaats in het centrum lag op een klein stukje strompelen van het busstation. Via de italiaanse ijszaak met de taxi naat het hotel gebracht…

We waren weer waar we tijdelijk wonen… hele reis voor 2x 3km…. erg jammer en balen dat het misging. Ooit misschien weer een poging.

Bij terugkomst nog ff de boel besproken met de reisleidster want wij hadden wel wat opmerkingen over de afwikkeling. Hierna naar het diner, we hadden er honger van gekregen 😃

Δήμος Σφακίων, Griekenland

This entry was posted in Vakantie. Bookmark the permalink.

2 Responses to Zomer 2017: dagtocht 9 Φαράγγι Σαμαριάς (dag 7)

  1. Elly van der Zalm says:

    Arme jongen, hopelijk gaat het nu wat beter met je, maar wel een ervaring toch !!

  2. Rob says:

    Ik weet nu welke excursie ik NIET ga doen, zeker met mijn conditie. Van de week een kennis gesproken die hem net gelopen heeft, met een beter conditie. Maar die had er grote moeite mee…..Dagje zwembad lijkt mij een beter idee….;)
    Sterkte met je voet….!