Sip (18 Mei 2003 – 20 Februari 2019)

Deze diashow vereist JavaScript.

Als leven lijden wordt,
weet je dat afscheid nemen heel dichtbij is…

20 maanden na afscheid te hebben genomen van je broertje, zijn jullie weer samen als partners in crime.

je ging naar de dierenarts omdat je gebitje niet meer in goede doen was.
tot dat vanochtend een telefoontje kwam wat geen goed nieuws betekende.
je was zieker dan we wisten, je had een tumor met veel aantasting in je bekje.

ergens dacht ik vanochtend al dat je wist wat er ging komen, jij en het transportmandje, nooit een goede combinatie.
en nu, nu kon ik je oppakken en er in leggen…

je voelde je veilig bij ons, je was een dondersteen soms een draak.
samen met sop in de boekenkast op de suske en wiske boeken toen we jullie net gehaald hadden, tot aan die grote brombeer die je nu was, maar altijd in voor een kroel of een knuffel
eerst zat je Sop altijd achterna, later Vlek, de rollen waren vaak omgedraaid.
maar voor vlek was je echt de broer van een andere moer….
samen slapen in de mandjes overal in huis, wassen, poetsen alles samen, zelfs vd week deed je dat nog.
qua karakter waren en zijn jullie allemaal anders, maar toch zo herkenbaar

ouwe lobbes, het was een zware beslissing maar we moeten hem voor je maken, dit is beter voor je, geen pijn geen niks….
Van klein stoer wegkruipend boerderijkatertje tot die grote goedzak die je was, altijd wel een paar stappen achter Sop want stel je voor, maar nu 7 maanden de grote broer voor Vlek kunnen zijn, toen stond hij achter jou af te wachten…

5758 dagen hebben we van je mogen en kunnen genieten, en genieten was het, we weten zeker dat het wederzijds was….

bedankt jochie, voor deze mooie tijd.

we gaan je aandacht missen,
we gaan je gemopper missen,
we gaan je onvoorwaardelijke liefde missen.

Een ding is zeker, we gaan jou missen!!!
We houden van je…..

Dag ouwe vriend! xxx

 

 

This entry was posted in onze leidinggevenden, Privé. Bookmark the permalink.

Comments are closed.